ปีที่ ๑๖ ฉบับที่ ๔๓ ประจำวันที่ ๙ พฤษภาคม ๒๕๖๑ โรคเหี่ยวหรือแง่งขิงเน่า


ปีที่ ๑๖ ฉบับที่ ๔๓ ประจำวันที่ ๙ พฤษภาคม ๒๕๖๑
โรคเหี่ยวหรือแง่งขิงเน่า (bacterial wilt or rhizome rot of ginger)

            เตือนเกษตรกรผู้ปลูกขิงเฝ้าระวังการระบาดของโรคเหี่ยวกับแง่งขิงเน่า ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงนี้มีฝนตกชุก ซึ่งเหมาะสมต่อการแพร่ระบาด การเข้าทำลายพืช โดยที่เชื้อสาเหตุจะติดไปกับแง่งขิงหรือหน่อที่ใช้ทำพันธุ์ได้หากได้มาจากต้นหรือแหล่งที่มีโรคเกิดมาก่อน โรคเหี่ยวหรือแง่งเน่าของขิงที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรียจัดว่าเป็นโรคสำคัญและสร้างความเสียหายให้กับการปลูกขิงในปัจจุบันมากที่สุด พบได้ทุกแห่งที่มีการปลูกขิง หากจะเทียบกับโรคอื่นแล้วโรคนี้ทำลายขิงสูงถึง ๔๐% ของโรคทั้งหมด ดังนั้น เกษตรกรควรหมั่นสำรวจแปลงอย่างสม่ำเสมอ เมื่อสำรวจพบอาการของโรคให้รีบเตรียมการป้องกัน หรือขอคำแนะนำจากเจ้าหน้าที่สำนักงานเกษตรอำเภอ สำนักงานเกษตรจังหวัด เพื่อหาทางควบคุมป้องกันกำจัดก่อนเกิดการระบาดรุนแรง

เชื้อสาเหตุ  :  เชื้อแบคทีเรีย Pseudomonas solanacearum

ลักษณะอาการ
            อาการในระยะเริ่มแรกหลังจากถูกเชื้อเข้าทำลาย ใบที่อยู่ตอนล่าง ๆ จะเหี่ยว ตกลู่ลง ต่อมาจะม้วนเป็นหลอดและเหลือง อาการจะค่อย ๆ ลุกลามจากส่วนล่างขึ้นไปยังส่วนบน ในที่สุดใบจะม้วนและเหลืองแห้งทั้งต้น บริเวณโคนต้นและหน่อที่แตกออกมาใหม่จะมีลักษณะช้ำฉ่ำน้ำ ซึ่งต่อมาจะเน่าเปื่อยหักหลุดออกมาจากแง่งโดยง่าย แต่จะไม่มีกลิ่นเหม็น เมื่อตรวจดูที่ลำต้นจะพบว่าส่วนที่เป็นท่อน้ำท่ออาหารจะถูกทำลายเป็นสีคล้ำหรือน้ำตาลเข้ม และมีเมือกของแบคทีเรียเป็นของเหลวสีขาวข้นคล้ายน้ำนมซึมออกมาตรงรอยแผลหรือรอยตัดของต้นหรือแง่งขิงที่เป็นโรค สำหรับแง่งจากต้นที่เพิ่งแสดงอาการโรคในระยะแรก หากนำขึ้นมาผ่าดู จะพบรอยช้ำฉ่ำน้ำเป็นปื้น ๆ โดยเฉพาะแง่งที่ยังอ่อน ต่อมาอาการจะทวีความรุนแรงทำให้เนื้อเยื่อเปื่อยยุ่ยและสีคล้ำขึ้น อาการเหล่านี้จะเป็นไปอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะในสภาพที่อากาศชื้นและร้อน ตั้งแต่เริ่มแสดงอาการจนทำให้ต้นหักพับตาย จะใช้เวลา ๕ - ๗ วัน เป็นอย่างช้า

การแพร่ระบาด
            โรคนี้มักระบาดมากในฤดูฝน เชื้อสามารถติดไปกับแง่งขิง หรือหน่อที่ใช้ทำพันธุ์

กรมส่งเสริมการเกษตร แนะนำวิธีการป้องกันกำจัด ดังนี้
            ๑. สำรวจแปลงปลูกอย่างสม่ำเสมออย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง
            ๒. ควรใช้เชื้อแบคทีเรีย Bacillus subtilis แช่แง่งขิงก่อนนำไปปลูกเป็นเวลาประมาณ ๒๐ นาที อัตราที่ใช้ ๑๐๐ กรัม ต่อน้ำ ๒๐ ลิตร
            ๓. แช่แง่งขิงด้วยสารเคมีป้องกันกำจัดเชื้อแบคทีเรียก่อน อัตราตามคำแนะนำ
            ๔. เลือกใช้แง่งขิงหรือท่อนพันธุ์ขิงที่สะอาดปราศจากเชื้อ หรือจากแหล่งที่ไม่เป็นโรค
            ๕. ปรับปรุงดินด้วยปุ๋ยอินทรีย์ ๑ - ๒ ตันต่อไร่ และใส่ปูนขาวปรับปรุงดินให้เป็นกลางก่อนปลูกด้วย หรือปลูกถั่วเขียวก่อน แล้วไถกลบให้เป็นปุ๋ยพืชสดแก่ขิง และเพื่อเพิ่มจุลินทรีย์ดินให้มีมากกว่าเชื้อโรค เพื่อที่จะทำให้เชื้อโรคหมดไป
            ๖. ไม่ควรใช้สารเคมี เพราะไม่คุ้มและสิ้นเปลืองเงินโดยเปล่าประโยชน์

 

 

ที่มา  :   สำนักพัฒนาคุณภาพสินค้าเกษตร   กรมส่งเสริมการเกษตร
ที่ปรึกษา      :  นางจิระนุช  ชาญณรงค์กุล  ผู้อำนวยการกองส่งเสริมการอารักขาพืชและจัดการดินปุ๋ย
                    นางสาวสุมนา  สิมาสฤษฏ์  ผู้อำนวยการกลุ่มพยากรณ์และเตือนการระบาดศัตรูพืช
เรียบเรียงโดย :  นางสาวเบญจมาภรณ์  ชุ่มจิตร  นักวิชาการเกษตรชำนาญการ   กลุ่มพยากรณ์และเตือนการระบาดศัตรูพืช กองส่งเสริมการอารักขาพืชและจัดการดินปุ๋ย

Update Date : บันทึกเมื่อ : 22/05/2561